w setnym poście

z niedzielnego chodzenia po lesie

bez twarzy

z powrotem
do bezwietrznego domu

pod koc

i do Osieckiej 

a potem gadanie,

nocne oddychanie,

Przytulić i czekać 

aż wyjdzie z niego zwierzę, 

a potem luli luli...

jakieś opory miałam przed tym zdjęciem. niewyjaśnione. bo to jest powrót do pierwszego kroku. nie cofka. powrót. zaczęłam od pewnych sobotnich stópek damskich, wieki temu. i zatrzymuję się, rozglądam, widzę ile małych, ślicznych stópek, więzionych w starych, rozciapcianych trampach. i mam ochotę wszystkie je rozebrać. i pokazać.

koncert sobotni abażur.